دوان دوان به سوی عشقم....شیمای نازنینم

به سر میدوم رو به خانهی تو / که شاید بیابم نشانهی تو

فتاده ز پا خسته آمدهام / که سر بگذارم به شانهی تو

به یادت به هر سو نذاره کنم / ز داغت به تن جامه پاره کنم

عشقت گر به جانم شرر نزند / هوای جنونم به سر نزند

امید دلم در برم بنشین / تا مگر ز دلم غم برون برود

وگرنه ز خشم نحفتهی عشق / تا سپیده دمان جوی خون برود

ز جور فلک مانده در قفسم / تا به سنگ ستم پر شکسته مرا

وگر این قفس را به هم شکنم / تا کجا ببرد بال خسته مرا

به سر میدوم رو به خانهی تو / که شاید بیابم نشانهی تو

(عشق نازنینم، به زودی دستانت را میگیرم... میدانم که آینده ای شیرین در انتظارمان است.)

دوستت دارم آقاییییی...